Project buurttuin 20/25

Het begon allemaal met 1 kip waarvan de eerste foto’s in december 2025 in de wijk app verschenen. De grote vraag was: ‘van wie is deze kip?’. Niemand wist het. De dierenambulance is uiteindelijk gebeld maar deze konden alleen komen als de kip gevangen was en dat was iets wat juist niemand lukte. Zodoende zat de kip het ene moment bij iemand op de schutting en het volgende moment weer bij iemand op het dakkapel. Is ze misschien met haar kip caravan gekomen? Het werd een beetje het kippen grapje van de wijk. Op een gegeven moment kwam ik de kip bij ons op de gezamelijke parkeerplaats tegen in onze autovrije wijk. Ik ben vervolgens even naar huis gelopen om wat vogelvoer te halen. De kip zou ondertussen wel honger hebben van al dat zwerven in de wijk. Het voer werd dankbaar opgegeten en blijkbaar wist de kip waar ze voortaan moest zijn. Diezelfde middag stond ze voor mijn deur en is niet meer weggegaan. Ze koos een boom uit, in onze gezamelijke adoptie buurttuin voor de huizen 20 t/m 25, om in te slapen. Kort daarna vond ik het eerste ei in mijn voortuin en op tweede kerstdag nog 1. Kippen cadeautjes voor kerst. Ook voor mijn buren was ze direct welkom en we besloten maar gewoon om voor haar te zorgen. Er werd een oud honden hok met stro neergezet en ze kreeg vanaf dat moment iedere dag eten van ons. Bertie werd haar nieuwe naam.

ALs ze had besloten om weer weg te gaan of ze zou worden opgehaald door de rechtmatige eigenaar dan was dat natuurlijk allemaal goed. Ze werd niet opgehaald en weggaan deed ze ook niet. Ook niet na de knallen met oud en nieuw. Het besluit om er 2 kippen bij te zetten begon als een grapje maar werd ook al gauw werkelijkheid. Ook onze pakketbezorger Paul had dit idee in zijn hoofd en stopte al gauw zijn bijdrage voor een nieuwe kip bij mijn buren in de brievenbus. Zo gingen ik, mijn kinderen en mijn buurmeisje zaterdag 3 januari lopend door de sneeuw, 2 cochin kriel kippen ophalen bij mijn vriendin Moniek Verwaart. Bij thuiskomst had Joost, de buurman een hekje om het hondenhok heen gezet zodat Paula en Bonnie konden wennen aan hun nieuwe thuis.

Voor ons als nieuwe en onervaren kippen houders was het natuurlijk allemaal spannend hoe het zou gaan tussen en met de kippen in die openbare adoptie buurttuin voor ons fijne rijtje huizen. De kippen lopen er vrij rond en ze blijven er gek genoeg ook. Heel af en toe wagen ze een uitstapje naar de achterkant van ons huizenblok maar bij een klein beetje onzekerheid rennen ze als de kippen weer terug naar hun vertrouwde tuin. Het hondenhok gebruiken ze om hun eieren te leggen en nu ook Karolien, Guusje en Tineke sinds de Pasen bij de andere kippendames zijn aangesloten is het voor ons echt een mini boerderijtje en het voelt echt als een cadeau die in december 2025 op ons pad kwam.

Dat openbare stuk gemeentegrond voor ons huizenblok hebben we jaren geleden al geadopteerd. Dit kan in de gemeente Zoetermeer en hopelijk ook bij meer gemeenten. Toen ons gezin hier kwam wonen als laatste in het rijtje in 2010 hadden mijn buren al veel gedaan en geprobeerd de buurttuin bij te houden. Mijn buurman stond regelmatig te schoffelen maar het is te groot en teveel om alleen te doen. We kregen net al iedereen in die jaren klappen van het leven voor onze kiezen. Flinke klappen, zoals het verlies van ons buurmeisje in 2011. Ze leed aan kanker en was pas 11 jaar. Fleur overleed twee maanden na mijn vader.

In de jaren die volgde overleden nog 2 buurmannen en een buurvrouw. We kregen te maken met ziekte, verlies maar ook met ons huwelijk in 2018, het geboren, opgroeien en uitvliegen van onze kinderen. Dankbaar ben ik nog steeds voor die keer dat ze toch een feestje voor onze zoon verzorgden toen ik was opgenomen in het ziekenhuis op zijn verjaardag. Je kiest je buren niet uit maar soms denk ik dat je niet zomaar op een plek neerstrijkt. We zij om elkaar gaan geven en hebben heus wel is de balen van elkaar maar als het er echt toe doet zijn we er voor elkaar en vieren op iedere verjaardag onze bijzondere groene plek en vriendschap. ‘Beter een goede buur dan een verre vriend’ benadrukt de waarde van nabijheid bij praktische zaken en sociale veiligheid. Als je het vind dan moet je het koesteren. Die buurttuin verbind onze woningen met elkaar.

Die ene kip die in december 2025 besloot om in onze buurttuin te komen wonen is voor mij de inspiratiebron geweest om te beginnen met het opknappen van die ruim 200 vierkante meter grond. Ik ben 3 maanden bezig geweest met snoeien, zagen, overwoekerde bomen vrijmaken, grond omspitten, paaltjes gezaagd van de dikke takken die ik had gesnoeid en in de grond getimmerd. Die paaltjes lopen in een sierlijk pad door de gehele tuin en heeft bij ieder van onze woningen een ingang tot die tuin.

Soms dacht ik: ‘ waar ben ik aan begonnen!!’ De ideeën kwamen gaandeweg. Het is als een soort mindfulness waarbij ik ook nog heel veel heb geleerd. Tips en hulp uit onverwachte hoeken. Zo zat ik natuurlijk met een berg snoei afval. Als ik het zelf had moeten verknippen en in de groene bakken had moeten stoppen waren we een tijd verder geweest. Zo namen de mensen van het gemeentegrond onderhoud gelijk het snoeiafval van mij mee na zelf een dag snoeien in de wijk. Gereedschap en bakken mogen lenen van klanten en buren en de tuinman van verderop in de straat dacht ook mee. Tips en informatie over planten en heesters van buren die soms al meer als 40 jaar in de wijk wonen. “vroeger” heb ik vaak gehoord. Veel kippen bekijks van buren met kleine kinderen. Daar houd je allemaal geen rekening mee als je gewoon maar begint aan een project op openbare grond. Ook mijn buren Joost en Nicole kregen er op deze manier weer zin in om de boel aan te pakken en kregen ideeen. Zo werd het uiteindelijk weer een gezamelijk project met een gebundeld creatief plan.

Na het ontvangen van 360 plantjes van de gemeente Zoetermeer en deze op 26 april in de grond te hebben gezet is het project even tijdelijk afgerond Bij mij zijn de ideeen nu even op en moet ik even bijkomen maar mijn buren hebben weer nieuwe ideeen.

Mijn camera heeft veel meer als normaal in de kast gelegen maar ook dit project heeft voor mij uiteindelijk alles daarmee te maken. Het aantrekken van vogels, vlinders en bijen door middel van planten, heesters en bomen. Het creëren van mooie composities met kleur, vormen en ruimte voor licht.

Tegelijkertijd een mooie en fijne plek voor buren en natuurlijk de kippen dames. Toen ik op een gegeven moment de groene specht voor het eerst hoorde en mijn tuin uit zag vliegen had ik het gevoel ‘ik ben op de goede weg’. Gewoon maar begonnen zorgde voor een stroom van creatieve ideeën en heel veel plezier en rust. Ik vroeg mij eigenlijk al lange tijd af waar die stroom van creativiteit vandaan kwam en alles gaat terug naar het herseninfarct van 9 jaar geleden. Begrijp me niet verkeerd, het is 1 van de donkerste periodes uit mijn leven geweest maar het is wel een reset of verschuiving in positieve zin gebleken in mijn brein.

Het klinkt misschien verrassend, maar het is een bekend fenomeen dat een herseninfarct kan leiden tot een toename in creativiteit en intuïtie.Dit wordt vaak verklaard door een combinatie van biologische en psychologische veranderingen in het brein.

De belangrijkste redenen voor deze verandering zijn:

• Ontremming (Disinhibitie): Veel gebieden in de hersenen zijn normaal gesproken bezig met het onderdrukken of “filteren” van impulsen en onlogische ideeën. Wanneer door een infarct schade ontstaat aan gebieden die verantwoordelijk zijn voor zelfbeheersing of logische controle (vaak in de linkerhersenhelft of de frontale kwab), kan dit de “interne criticus” uitschakelen. Hierdoor krijgen creatieve impulsen en intuïtieve ingevingen die voorheen werden onderdrukt, plotseling de vrije loop.
• Functionele Reorganisatie (Neuroplasticiteit): Je hersenen zijn zeer flexibel. Na een beschadiging proberen andere hersengebieden taken over te nemen of ontstaan er nieuwe verbindingen. Deze reorganisatie kan leiden tot een andere manier van informatie verwerken, waarbij je sneller verbanden ziet die je voorheen niet opmerkte.
• Verschuiving van focus: Bij schade aan de linkerhersenhelft (die vaak geassocieerd wordt met taal en logica) kan de rechterhersenhelft (meer gericht op beelden, emotie en het grotere geheel) dominanter worden. Dit versterkt vaak het gevoel voor intuïtie en beeldend denken.
• Nieuwe manier van uiten: Voor veel mensen wordt creativiteit een noodzakelijke nieuwe taal. Als praten of logisch redeneren moeizamer gaat, zoeken de hersenen instinctief naar andere wegen—zoals kunst, muziek of intuïtief handelen—om gevoelens en gedachten te verwerken.

Nu na zoveel jaar kan ik zeggen dat ik balans in mijn leven heb gecreëerd die heel veel ruimte geeft voor dingen die ik, mijn intuïtie en gevoel echt belangrijk vinden zonder mij af te vragen wat een ander daarvan en van mij vind. Ik ben echt aan het thuis komen bij mezelf. Misschien voor andere onbelangrijke projecten maar ik heb echt geleerd dat de kleine dingen het verschil kunnen maken. De blijdschap en een plek voor ons als buren waar we samen voor zorgen. Een glimlach van een voorbij ganger die het project bekijkt en tegelijkertijd begroet word door de kippen dames. Ik bekijk het vanachter mijn keukenraam en word er zelf ook heel blij van.

Ook mijn kinderen en buurmeisje Milou hebben heel veel geholpen en ik denk geleerd. De kippen dames zijn gek op de kinderen. Voor en na school zijn ze graag in elkaars aanwezigheid. Als er gespeeld wordt rennen de kippen mee, springen op schoot en kakelen heel wat af tegen ze. Kippen zijn bijzonder vriendelijke, honkvaste en verbindende wezens en ze kunnen blijkbaar heel veel in beweging zetten. Nu mag de tuin gaan groeien en bloeien 🍀